
من تلخ نيستم
هر روز عمرم از همه بدتره ، نبضم نمی زنه ، پلکم نمی پره...>> و این شروعی است برای دومین آلبوم محسن چاووشی که باز هم تا حدود زیادی همان فضا و تصویر تلخ و سیاه را که خیلی ها را عاشق کارهایش کرده ، دارد . این گفت و گوی چالشی قرار نیست به صورت عمده به ريز و درشت آلبوم جدید چاووشی بپردازد و قطعات و ملودی های آن را بالا و پائین کند و به ایراد و ابهاماتش بپردازد . قصه ، خیلی پیچیده تر و جذاب تر است . قرار است فضا و شخصیت کارهای چاووشی را بیرون ببریزیم و ته و تویش را دربیاوریم ؛ اینکه این تلخی ملموس و تاریکی عجیب از کجا کی آید ، از کجا نشأت گرفته ، چرا تا این حد ماندگاری اش زیاد شده که در تمام آثار این خواننده بروز پیدا می کند و خودش را نشان می دهد و کی قرار است که به پایان برسد .
ادامه مصاحبه در ادامه مطلب.....
|